X
تبلیغات
رایتل

شنوایی شناسی ۸۸همدان

علمی-فرهنگی-هنری

وعده ی ما لب دریا

عصر ما عصر فریبه

عصر اسمای غریبه

عصر پژمردن گلدون 

چترای سیاه تو بارون 

شهر ما سرش شلوغه 

وعده هاش همه دروغه 

آسموناش پر دوده 

قلب عاشقاش کبوده 

کاش تو قحطی شقایق 

بشینیم توی یه قایق 

بزنیم دلو به دریا  

من و تو تنهای تنها 

خونه هامون پر نرده 

پشت هر پنجره نرده 

قفسا پر پرنده 

لبای بدون خنده 

کاش تو قحطی شقایق 

بشینیم توی یه قایق 

 بزنیم دلو به دریا 

 من و تو تنهای تنها 

چشما خونه ی سواله 

مهربون شدن محاله 

نه برای عشق میلی 

 نه کسی به فکر لیلی 

اونقده میریم که ساحل  

از من و تو بشه غافل 

قایقو با هم می رونیم 

اونجا تا ابد می مونیم 

جایی که نه آسمونش 

نه صدای مردمونش 

نه غمش نه جنب و جوشش 

 نه گلای گلفروشش  

مثل اینجا آهنی نیست 

پس ببین یادت بمونه 

کسیم اینو ندونه 

زنده بودیم اگه فردا  

وعده ی ما لب دریا.

تاریخ ارسال: شنبه 1 آبان‌ماه سال 1389 ساعت 09:51 ق.ظ | نویسنده: میثم | چاپ مطلب 2 نظر